Ik ben op 12 augustus 1958 in Haarlem geboren. Als kind van ongeveer 10 jaar merkte ik bewust dat ik dingen zag en wist die voor anderen niet zichtbaar waren. Toen begreep ik ook een beetje dat ik 'anders' (het woord paranormaal had ik nog nooit gehoord) was en waarom, met name volwassenen, vaak zo vreemd en afwijzend op mij reageerden.
Vervolgens heb ik mijn gave een periode genegeerd, want als puber wilde ik er natuurlijk graag 'bij horen'.
Maar dit hield uiteraard geen stand, het is een wezenlijk onderdeel van jezelf en dat kan je niet zomaar weg stoppen; het is er gewoon.
Ik ben toen langzaam aan gaan accepteren dat ik 'anders' was, maar ik was daar verder niet bewust mee bezig. Veel drukker was ik met uit te vogelen wat ik nu beter wél en niet kon zeggen omdat ik nog heel vaak spontaan iets riep omdat ik het heel helder zag, hetgeen mij meestal niet in dank werd afgenomen; het joeg mensen angst aan. Op die manier bouwde ik heel zorgvuldig een harnas om me heen, en hield de dingen die ik zag voor mezelf.
Totdat ik jaren later, inmiddels volwassen, eens bij iemand op bezoek was die heel veel pijn in zijn rug had. De man kon niet eens meer normaal lopen. Zomaar 'out of the blue' vroeg hij mij om eens naar zijn rug te kijken. In de eerste instantie weigerde ik pertinent, maar na stevig aandringen van zijn kant, hield ik wat lacherig mijn handen boven zijn rug. Zodra mijn handen in de buurt van zijn rug kwamen gebeurde er iets met me. Mijn handen werden gloeiend heet en werden direct naar een bepaalde plek op zijn rug geleid. Ik voelde vanzelf wat ik moest doen en wanneer ik ermee kon stoppen. Dit was mijn eerste healing..
Een uurtje later was de pijn veel erger dan daarvoor, maar de dag erna liep hij weer en had nergens meer last van.
In de jaren daarna ben ik de mogelijkheden van mijn paranormale gaven gaan onderzoeken. Ik ontdekte o.a. dat ik pijn en andere klachten van mensen heel sterk oppikte. Ik was me hier eerder nooit zo van bewust geweest, ik dacht altijd dat ik zelf die klachten had en had daarvoor, tevergeefs, heel wat artsen afgelopen.
Mijn hulp werd (in het begin tot mijn grote schrik) steeds vaker ingeroepen. Nog wat aarzelend vertelde ik de mensen dan dat ik absoluut niet wist of ik iets voor ze kon betekenen, maar het wel wilde proberen. Al heel snel verdween het aarzelen; het werd me steeds duidelijker dat ik eigenlijk geen keuze had en dit werk gewoon moest doen. Ook ontdekte ik, dat ik vanwaar mijn gaven kwamen heel zorgvuldig werd begeleid; In een tempo wat goed voor mij was verdiepten en breidden mijn gaven zich steeds verder uit.
Zo heb ik jarenlang, mijn paranormale mogelijkheden onderzocht, ervaring opgedaan, en heb ik heel veel mensen en later ook dieren mogen helpen. Vanaf 1994 ben ik dit volledig als werk gaan doen en ben ik met mijn praktijk voor paranormale geneeswijzen begonnen.