Mayke's site, ons huis

Wonen

Het kleine huis in Apeldoorn

Bezichtiging 1996

Toen Jerry en ik twee jaar samen aan de Waterloseweg woonden, kwam Martyn terug uit Engeland en was weer thuis. Toen besloten we een eigen huis te kopen. Het was november 1996. We bekeken 4 huizen, allemaal in onze prijsklasse, en voor allen gold dat er wel iets veranderd moest worden, en daar moesten we dan ook geld voor hebben... Het vijfde was een klein wit huisje in het centrum. Gebouwd in 1924... De afspraak was in de lunchpauze dus Jerry en ik kwamen beide met eigen auto. De makelaar was er nog niet maar de bewoner liet ons binnen. Hij vertelde dat zijn vrouw was overleden en dat hij ging samenwonen met zijn nieuwe vriendin. En het huis was van háár ouders geweest.

De keuken was aan de tuinkant, de kamer aan de straatkant. De keuken was licht, grenen met crèmekleurige deurtjes. Een mooie hoekkeuken, slechts vier kastjes onder en één hoekkastje boven, want de rest was afzuigkap en koelkast. Er lag een zeiltje op de grond met plavuizenopdruk. De woonkamer had een schouw van donker eiken en steenstrips met een mooie gashaard erin. Het systeemplafond was ook met donkereiken balken over de breedte van de kamer, en er waren donkereiken deuren. Er lag beige vloerbedekking.

De makelaar arriveerde. Wij hadden zelf geen makelaar. Hij liet ons het huis zien. Vanaf de voordeur was er een lange gang, zoals ze dat vroeger maakten omdat er twee kamers waren geweest. De deur naar de voorkamer was dichtgemetseld, zodat er plek was voor een brede kapstok. Die bleef hangen en konden we overnemen. Het plafond in de gang zat nog op de oorspronkelijke hoogte, in de kamer was het verlaagd. De wand tussen de oude voor- en achterkamer was er niet meer, maar de haard zat nog steeds op de grens omdat hij vroeger de beide kamers moest kunnen verwarmen. De makelaar wees ons op de gevelkacheltjes in de keuken en voor het voorraam, er was geen Cv-ketel!

De bovenverdieping zat direct onder het dak. Daar waren ook twee voorkamers één gemaakt en er waren twee wandjes geplaatst om een logeerkamer te maken aan de achterkant. De bovengang ging om die kamer heen naar een ingebouwde kast, en was dus L-vormig. Het kamertje was 2 bij 2 meter. De grote slaapkamer was aan de straatkant. Er was een kast gemaakt om de schoonsteen weg te werken en er was een kastenwand met drie kasten en een wastafel. Eén van die kasten had geen achterwand, en zo kon je achter alle drie en de wastafel komen om dingen op te bergen. Er was geen zolder, dus dat was alle bergruimte. Er was geen kacheltje op de slaapkamer, een gevelkacheltje op de bovengang was alles voor boven... Er was ook geen dubbel glas, en de makelaar had het over dakisolatie, maar dat was een wassen neus! Beetje glaswol op het plafond gelegd en dat noemden ze de dakisolatie. Er was dus geen badkamer boven. Het huis was gebouwd zonder zelfs een douche! Toen douches verplicht werden is er een stukje van de keuken afgehaald en een wandje neergezet voor een douchehokje. Daar zat ook een wastafeltje bij en dat ging door voor badkamer. De wasmachine stond in de keuken. Boven de keuken was nog een ruim balkon, hierop lang grind.

De bovenste helft van het huisje was gewit en het heeft een oranje dak. Het staat zij-aan-zij met het buurhuisje. Het waren de kleinste twee huisjes in de straat, de rest van de straat waren grotere vrijstaande huizen! Er was een klein voortuintje, een oprit naar achter met aan het einde een stevige carport en daarachter nog een schuurtje. 80% van de tuin was grasveld, het muurtje tussen de tuinen was dik begroeid met Hedera, en achterin stond een dikke donkere wand van coniferen die veel te hoog waren geworden. In de tuin stond een lantaarn en er waren waslijnen boven het grasveld, en waslijnen onder de carport. In de voortuin stond een conifeertje voor de voordeur (die werd kennelijk nooit gebruikt) en een grote rozenstruik. Naast het huis langs de oprit stonden een Vuurdoorn, een Clematis en een Kamperfoelie, allen zo groot dat ze de dakgoot haalden. Alles bleef achter.

Verhuizing augustus 1997

Na de bezichtiging namen we afscheid van de makelaar en de bewoner, en Jerry stapte even bij mij in de auto. We keken elkaar aan... "Zal ik het maar kopen?" zei ik. "Doe maar" zei hij. En dat was het. 17 December 1996 hadden we het huisje gekocht. Oplevering was pas in augustus 1997, maar dat was niet erg, want dan konden we onze uitzet gaan regelen. In de wachttijd kregen we inderdaad allerlei (donkereiken!) meubels aangeboden, wandmeubels, buffetkastjes, een bankje en een stoel die niet bij elkaar pasten, en pannen, handdoeken... enzovoort. Alleen een bed hadden we al. Op 1 augustus kregen we de sleutel. Jerry en zijn vader hebben toen het "L"-puntje van de gang afgehaald en bij de logeerkamer getrokken, door middel van het verplaatsen van een wandje. De inbouwkast moest er dan uit, maar de kamer werd dan 2 bij 3,5 en dat was net iets praktischer. Het toegevoegde stukje plafond werd voorlopig even voorzien van overgebleven schrootjes. Ondertussen gingen mijn moeder en ik de vloerbedekking beneden reinigen. De gang en de keuken werden wit gesausd. De nieuwe logeerkamer moest behangen worden. En dat was het... Op 9 augustus betrokken we het met onze verzamelde meubeltjes.

1997-1999 met Jerry

De conifeer die vooraan op het grasveld stond ging eruit en in het ontstane gat hebben we toen maar een vijvertje gelegd. Ook het conifeertje voor de voordeur moest het afleggen. De voordeur zou door ons wel gebruikt worden (mijn dansapparatuur stond in de gang en de auto voor de deur... door de voordeur was de kortste weg!) maar om rechtdoor de tuin uit te kunnen lopen moest er ook een stukje van het houten hekje weggezaagd worden. Van grindtegels maakte ik een paadje. Alle andere planten in de tuin werden flink gesnoeid, vooral de ong. 1 meter breed geworden hedera, waardoor de tuin al wat groter leek. Er werd een begin gemaakt aan het kappen van de rij coniferen, maar verder dan twee kwamen we niet. De schuur werd uitgerust met een handige werkbank. In december 1997 hebben we gordijnen uitgezocht en gemaakt, die hadden we van oma gekregen. We kozen donkerblauw fluweel. We hebben verschillende opties gehad voor zitkamertafeltje, van dekenkist tot kringloopwinkel tafeltje. Ook zijn er verschillende TV-kastjes geweest, en de TV heeft het links en rechts in de kamer geprobeerd. Ook werd ons een jukebox aangeboden die een plekje moest hebben, en dat maakte de kamer wel vol. Maar verder hebben we er de eerste twee en een half jaar gewoon gewoond.

2000 en 2001 alleen

In 2000 gingen Jerry en ik uit elkaar, op 1 maart ging hij terug naar zijn ouders. Het wandmeubel en het bed met nachtkastjes nam hij mee. En de bank en stoel. Dus ik behield de eettafel, het buffetje en de jukebox, en alles dat op de logeerkamer stond (logeerbed en computermeubel).

Maar door het omsluiten van de hypotheek (minder premie betalen en meer geld lenen was mogelijk) was er een bouwfonds van 50.000 tot onze beschikking gekomen. Van dat geld zouden we centrale verwarming en dubbel glas in het huis laten zetten, uitvoering maart 2000... wat een timing. Jerry vertrok, en ik moest het geld voor het bouwfonds inleveren om de hypotheek zodanig te verlagen dat ik hem in mijn eentje net kon betalen. Gelukkig zag mijn lieve moeder ook het nut van CV en dubbel glas, en ze bood aan deze rekeningen te betalen! Dus alles ging door. Eerst de kozijnen. Kunststof! Oude eruit, nieuwe erin, het ging supersnel. Ook een nieuwe balkondeur en de windveren werden ook kunststof. Mooie nieuwe vensterbanken. Toen moest de binnenkant afgetimmerd worden beneden, en ze vroegen mij of ik het extra ingebouwde houten wandje in de woonkamer wou behouden. Dat hadden ze vroeger eens gemaakt ter isolatie, want toen dachten ze nog dat de kou door de (spouw-!) muren kwam. Als het weg kon, dan was dat nu! Het zou maar 5 centimeter schelen in ruimte voor twee muren, maar dan had ik het wel weer netjes. Dus ik besloot "ja" en toen begon de ellende echt! Ze knikten enkel de randjes van het wandje af, zodat ze de kozijnen de volgende dag konden aftimmeren op de originele stenen muur. Maar... nu moest het wandje wel helemaal weg zijn voordat de verwarming kwam! Een vriend van me kwam me helpen en rukte alle hout van de muur... Het systeemplafond bovenaan was nu te kort... en vloerbedekking was nu onderaan te kort.... de muur zat helemaal vol met gaten van de grote spijkers waarmee het vast had gezeten, en de plint was natuurlijk weg en het behang. De elektrabedrading had tussen de muur en het wandje gezeten dus bungelde nu los naar beneden, en de stopcontacten waren ook los. En over een paar dagen kwamen ze de verwarming aanleggen... Wat een zooitje!

De bedrading ging met en slijptol de muur in, hij monteerde netjes de stopcontacten in de muur, het plafond zou hij nog wel een keertje komen aftimmeren, dat had geen haast. Hij trok de rest van de plinten eraf die ook gapende gaten achterlieten en raadde me aan snel een stukadoor te vinden, vóórdat de radiatoren en buizen in de weg zaten voor het stuken van de muren. Dat lukte! De hele kamer werd gestuukt, en we kregen het zelfs nog voor elkaar om het nieuwe behang voor de woonkamer alvast te plakken waar de radiatoren kwamen! Pfoe, haastwerk af en alles gehaald! Laat nu de CV maar komen, daarna verder behangen en tja, onvermijdelijk een nieuwe vloer of vloerbedekking.

Er werd een verwarmingsketel opgehangen in de keuken aan het wandje van de douche, en overal kwamen radiatoren. Het werd heel netjes gedaan, buizen allemaal prachtig weggewerkt waar dat mogelijk was. Daarna hebben we het behangen afgemaakt en die vriend heeft laminaat gelegd voor me. Mijn vader kwam met de boormachine en hielp me drie nieuwe wandlampjes op te hangen en wat schilderijtjes. Toen had ik een mooie nette nieuwe woonkamer. Het wandmeubel wou ik niet vervangen maar ik moest wel een bank hebben, die werd bij de kringloopwinkel gehaald, maar was niet mooi genoeg voor permanent, meer een noodoplossing. Er kwam ook een tijdelijk tafeltje maar toen kon ik wel even voort. Mijn nieuwe zwager ging samenwonen met mijn zus en daar kon ik het bed en andere praktische dingen van krijgen. En ik heb nog steeds Jerry's krantenbak...

Verder kreeg mijn huis een nieuwe dakgoot en een regenpijp langs de achterdeur. Twee andere regenpijpen moeten nog vervangen worden, en de dakgoot van de carport moet ook nog een keer vernieuwd. De hedera werd steeds kleiner zodat het mooie muurtje in de tuin inmiddels zichtbaar is. Mama deed een keer een aanval op de vuurdoorn, die bij de grond werd afgezaagd, en toen ze de smaak te pakken had moesten de overige coniferen het ook afleggen. Die waren eindelijk weg! Ik heb daar in de zomer van 2000 een rijtje struiken gezet tussen de overgebleven kluiten. Dat was een goed idee! Links en rechts kwam een Sering, ertussen een Krentenboompje, een Prunus en twee Forsytia's. Ik heb er ook een Ribes geprobeerd maar die ging steeds dood. De Kamperfoelie bij de achterdeur werd vervangen door een roze klimroos. Op het balkon wilde ik graag een dichte balustrade hebben, en een vriend van me maakte die voor me. Helaas is die door een constructiefout erg slap en kun je er niet tegenaan leunen. Daardoor kunnen er jammer genoeg ook geen bloembakken aan hangen...

2002-2006 met Stefan

Via een dating-site leerde ik Stefan kennen. Hij had een koophuis in Eindhoven. Dus ook een complete inboedel. Na ruim een jaar verhuisde hij naar Apeldoorn en trok bij mij in. Zijn meubels gingen weg of in opslag en enkele dingen kwamen mee, hij vond mijn bed bijvoorbeeld te smal dus zijn bed kwam er voor in de plaats. Ook zijn vitrinekastje moest een plekje hebben, en zijn grote spiegel. Van de rest van de inventaris namen we het mooiste of hadden we dubbel. (Zijn koffieapparaat, zijn frituurpan, zijn medicijnkastje, zijn TV, zijn stereo, mijn video en zijn Dvd-speler) De kast op de bovengang werd vervangen door zijn kastjes en de kastjes op de slaapkamer ook. We zochten samen een nieuwe definitieve bank uit en daar zaten ook twee stoelen bij. In de schuur kwam Stefan's stelling te staan, handig voor bloempotten.

Stefan en ik gingen de gang opnieuw behangen. Daarvoor hebben we de trapleuning weggehaald, zodanig dat die niet meer terug kon. We zouden wel een nieuwe ophangen. De oude leuning heeft jaren op de carport gelegen, en die ging pas weg als er een ander zou hangen. In de zomer van 2004 gingen we de kamers boven vernieuwen, want in de slaapkamer was nog altijd het behang en vloerbedekking van de vorige bewoner, en in de logeerkamer was het allemaal zo goedkoop geweest dat het alweer aan vervanging toe was. Ik heb toen eerst het plafond gewit en de kozijnen geschilderd. En het gele bed donkerrood geschilderd. Bij het aftrekken van het oude behang kwam de muur mee (oud huis, dan heb je dat) dus er moest weer gestuukt. Ditkeer deed mijn vader dat, die wou daar ervaring mee opdoen. We hadden blauwe vloerbedekking uitgezocht en geel behang. De gordijnen en het bed waren dezelfde kleur rood, net als de plinten. Het stond heel mooi bij de geelrode overtrekken die we al hadden.

De logeerkamer moest een nieuw plafond, want dat was nog steeds het rommeltje van de verbouwing in 1997! Mijn vader en Stefan hebben dat samen gedaan, en ik heb hem gewit. Toen werd deze kamer ook voorzien van nieuwe vloerbedekking, behang en gordijnen. En Stefan maakte boekenplanken en een mooi bureau over de hele breedte van de kamer zodat je daar met twee personen aan kon zitten. Eén achter de computer, één achter de naaimachine!

In de zomer van 2005 kreeg ons witte huisje een nieuw oranje dak. Nu mèt dakisolatie! Nu keken de dakpannen over het randje naar beneden dus die kunststof windveren (die het huis geen eer aangedaan hadden) waren weer weg! Ook het balkon werd opnieuw beteerd dus het grind was eindelijk weg! Nu kan er een mooi houten terras komen, wat ik altijd al wilde. En de waslijnen weer terug! Stefan heeft ook nog het muurtje tussen ons en de buurvrouw afgebroken, want hij vond dat het te scheef stond. Meer dan een half jaar later heeft mijn vader daar eindelijk een nieuwe gemetseld. Ook heeft Stefan de poten van de carport uitgegraven en opgehoogd, want die waren aardig in de grond gezakt.

2007 weer alleen

Stefan en ik gingen uit elkaar in de herfst van 2006. Stefan kocht een huis in Nijmegen en zocht zijn meubeltjes weer op die in opslag stonden. Zijn bed, de kastjes boven, de spiegel, het vitrinekastje, het medicijnkastje, koffieapparaat, frituurpan, TV, DVD speler, en de stereo gingen weer mee, en alles wat aangeschaft was in die tijd, de computer, laptop, elektrische tandenborstel, digitale camera, de mediaplayer, de GPS-sen (ja allebei... immers "door hem betaald!"), en de Hillman Minx uit 1936. Dus ik had een aardig boodschappenlijstje! Met een gift van mijn opa en mijn eigen spaargeld ging ik op pad en kocht ik een mooie flatscreen TV voor aan de muur, een digitale spiegelreflex camera, een nieuwe computer, een elektrische tandenborstel, een koffiezetapparaat, frituurpan, twee nieuwe matrassen en lattenbodems, een dekbed, twee kussens, nieuw beddengoed, twee mooie schilderijen voor de woonkamer, en een schemerlamp. Ik kocht een spiegel en een plankje en rekjes voor de badkamer en mijn vader hielp ze op te hangen. Ik vond een geschikt kastje voor de bovengang in de kringloopwinkel, en kocht twee nieuwe nachtkastjes en een kaptafelkastje voor de slaapkamer. Mijn vader maakte een bed voor me, precies dezelfde kleur rood en heel mooi! Toen was alles vervangen en nieuw en mooier dan het was! Vooral de TV die nu niet meer op het kastje stond maar lekker "uit de weg" aan de muur hangt. Een half jaar later volgde weer een gift van mijn opa en daarvan kon ik een laptopje, een zak-camera en GPS aanschaffen. Het enige wat ik toen nog niet had was een Dvd-speler. Dus die moest nog, maar daar kom ik wel overheen... Van ons vakantiehuisje in Nunspeet moest de inboedel opgehaald en verdeeld worden in verband met de sloop, en ik kreeg op mijn verzoek de picknicktafel voor op het terras!

En het huis is nu twee keer zoveel waard als toen we het kochten....

2008 Marco

5 December 2007 kwam ik een chauffeur tegen bij ons in het magazijn. De interesse voor elkaar werd al snel duidelijk en regelmatig kwam hij bij mij over de vloer. Zijn huis zat in verbouwing, hij kreeg een nieuwe keuken en hij zou zelf een wandje verwijderen en nog wat leidingen verleggen. Je hoort het al, handig dus! Hij keek vergenoegd mijn huisje rond en bood aan te helpen opknappen. Zeg maar wat je eerst wilt. Nou dat wist ik wel! Vanaf de aankoop van het huis moesten er nog steeds een keer nieuwe planken in de trapkast. Dat dufde ik Stefan nooit te vragen, want die wou alles alleen van "restjes hout die hij nog wel had liggen" maken, maar ik wou het liever netjes en mooi hebben. In februari 2008 ging Marco aan de slag en in één dag had ik een compleet nieuw ingedeelde trapkast, helemaal naar wens! Hij hielp me aan een nieuwe deur in de douche, want van de oude was de onderkant helemaal verrot. In de zomer kwam er via mijn vader een nieuwe trapleuning (dat moest nog ja... 6 jaar zonder gezeten) en hij hielp die ophangen. Hij bevestigde de nieuwe wastafel in de slaapkamer. En aan het einde van de zomer begon hij samen met zijn vader aan het witten van het huis. De keukenmuur aan de tuinkant is prachtig wit en voorzien van nieuwe regenpijpen. Daarna werden ook bloembakken opgehangen aan het huis, het nieuwe muurtje en onder de carport. Het volgende voorjaar werd het balkon voorzien van een houten terras! Jawel! Tweedehands konden we een leuk houten tuinsetje op de kop tikken. Toen volgde er weer een gift van opa. Tijd voor nieuwe vloerbedekking op de trap. Daar lag stevige rode vloerbedekking die er al lag toen we het kochten. Ook in de keuken lag nog altijd het zeiltje met de plavuizenopdruk. We kozen dezelfde vloerbedekking voor de gang, maar dat was er niet meer in het rood, dus kozen we bruin. In de keuken kwam een nieuw stevig vinyl met opdruk van wat modernere vloertegels. Het past zo mooi dat het net lijkt of we het keukenkastje mee naar de winkel hadden genomen. Voordat ze dat kwamen leggen hebben we snel de plint en de deurpost in de gang geschilderd. En dat is het begin van nog veel meer schilderwerk.

In de zomer van 2009, toen ik zwanger was, hebben we een nieuw terras gelegd in de tuin met mooie grote witte tegels. Ook onder de carport kwamen die. Daarna werd de logeerkamer uitgebroken en met de bovengang één grote ruimte gemaakt. Helaas kwam het plafond te veel naar beneden, dus moest er weer een klein stukje muur teruggezet worden. Dat staat nu aan het voeteneind van ons bed. De gammele inbouwkast van de bovengang heeft plaats gemaakt voor een mooie grotere inloopkast, met planken links en recht waar onze kleren liggen, en aan de voorkant boekenplanken. We hebben geen hangruimte meer, dat is allemaal nu in Joeri’s kamer. Maar het bed past er precies en daar kun je aan beide kanten naast komen. Aan mijn kant van de kamer is nog steeds het grote bureau dat Stefan heeft gemaakt, het moest alleen wel iets smaller worden. De openingen naar de bovengang kunnen we dichtmaken met gordijnen. Er ligt nieuwe vloerbedekking, hetzelfde als op de trap. Joeri’s kamer heeft ook nieuwe blauwe vloerbedekking gekregen.

In het voorjaar van 2010 is de schuur groter gemaakt, want daar konden te weinig wandelwagens en kinderfietsen in. En het grasveld lag verlaagd, die is nu omgespit en opgehoogd zodat je met een kinderfietsje rondjes kan rijden in de tuin. De vijver is naar achter verplaatst. We hebben graszoden gelegd, en ook in de voortuin is nu een klein grasveldje met de rozenstruik mooi in het midden.

De kunststof kozijnen van tien jaar geleden bleken inmiddels niet stevig genoeg om de gevelstenen te kunnen dragen. Er zijn enorme barsten boven de kozijnen ontstaan. Ook waren de ramen op Joeri’s kamer niet geschikt voor een kinderkamer, ze hadden geen bovenraampjes. Dus toen we genoeg geld hadden gespaard konden we in januari 2011 de ramen van de bovenverdieping laten vervangen door jawel! houten kozijnen. Joeri heeft twee openslaande ramen en twee bovenraampjes, wij hebben wederom een nieuwe balkondeur en ook een bovenraampje. Heerlijk! Al met al begint het een huisje te worden naar onze wensen. Het is klein en wat krap, maar knus en gezellig. Ik ben nog steeds heel blij en gelukkig in mijn huisje en met mijn spulletjes. En Marco maakt het helemaal compleet, hij past hier als geen ander.