De volgende dag kon ik alleen maar uit het raam kijken. En tegen lunchtijd, jawel, de vrachtwagen van Pluim reed langs en ging bij ons de bocht om. Mijn hart maakte een sprongetje en de zenuwen begonnen op te spelen. En toen: telefoon! "Marco is hier" "OK dank je"... maar ik dacht "Oh-Oh...." Ik haalde het kado uit mijn la en liep naar het magazijn. Ik kwam hem tegen en gaf hem de speculaaspop en hij las het etiket. Hij vond het heel leuk! En hij zou met kerst aan mij denken. Toen hij wegliep draaide hij zich om en riep "Hoe heet je?" "Mayke" zei ik. "OK, ik zal met kerst aan je denken". Zo, dat was dat. Het was een heel korte tweede ontmoeting. Geen tijd voor een praatje want ik had graag willen uitvissen of hij in Apeldoorn woonde en of dat dan alleen was of met iemand samen! Maar als ik hem weer wou zien kon ik de chef vragen mij weer in te lichten als hij er was, dan kwam ik effe koffie leuten daar.

Ik had eerst een paar dagen vakantie en toen ik terug was belde hij me op het werk . "Spreek ik met die leuke vrouw van SHC?" "Spreek ik met die leuke chauffeur van Pluim?" zo begon het gesprek. Hij belde om te zeggen dat hij het kado heel leuk had gevonden en dat hij hem lekker onderweg opgegeten had. De volgende dag belde hij wéér! Hij wenste me een prettig weekend! Ik vertelde dat ik dat weekend jarig was en dat ging vieren in de Up & Down. En ik zei dat ik nu zijn nummer had via de nummerweergave, dat had ik gauw opgeschreven. Toen we hadden opgehangen stuurde ik een SMS-je: Waarom denk je zo vaak aan mij? Is leuk! Fijn weekend, Mayke. Nu was het eerlijk en had hij mijn nummer ook. Uiteraard kreeg ik antwoord een tijdje later en dat was: "Omdat je door je vriendelijke persoonlijkheid en je mooie uitstraling direct indruk maakte bij mij, vandaar. Ik wens je nogmaals een goede verjaardag en weekend toe! gr marco". Nou, mijn weekend kon in elk geval niet meer stuk!

SMS en verjaardag