Het eerste jaar was bij Multidance in Apeldoorn. Ik leerde de basis van allerlei dansen die ik uit het rounddansen al lang kende, en in een jaar tijd leerde ik zo weinig dat ik er niets aan vond. Ik kreeg een partner toegewezen. Maar op zondagavond was het dansavond, en daar ging ik altijd naar toe met Menno (als we geen squaredansen hadden), en dan cuede ik voor Menno wat ik geleerd had en daarna allerlei andere figuren die we uit het Rounddansen kenden, en zo stalen we de show. We moesten ons altijd haasten om de laatste trein te halen zodat Menno naar huis kon. Op zaterdagavond was in dezelfde dansschool disco avond, ook daar was ik te vinden als ik geen squaredansen had.... Dus dat was brons.

Daarna ging ik rounddansen bij Susie in Soesterberg Phase III/IV en V/VI tegelijk en dat schoot veel meer op. Dus einde stijldansen.

Maar na de zomer van 1997 was ik er achter dat als ik leuke dansen wilde kunnen schrijven, ik toch beter in stijldansen onderlegd moest zijn, anders kon je alleen maar ideeen van anderen kopieëren. Dus ik belde alle scholen af en er waren er twee die zeiden dat ze wel een partner voor me hadden. Voor alle anderen moest je zelf een partner meenemen, en die had ik niet. De ene was Vreugd in Deventer, en de andere Wiering in Apeldoorn. Dus ik naar Deventer. Gelukkig kon ik ze wel overtuigen dat ik geen brons hoefde te herhalen, ook al was het bijna 10 jaar geleden dat ik voor het laatst ge(stijl)danst had. Maar na de vakantie was er toch een korte review van het geleerde bij brons, en dat was bij Vreugd veel meer dat wat ik had gehad bij Multidance. Ook kon de leraar mij de cues geven van het programma! Hij maakte een goede beurt bij mij daarmee maar ik snapte niet hoe hij dat kon weten. Het hielp wel. Ik ben twee keer geweest, maar ik vond de lokatie niet gezellig genoeg en het was een eind rijden. Bij Wiering kreeg ik ook een partner. Ook daar mocht ik zilver mee "proberen". De dansschool was erg gezellig, ook hier was een wekelijkse dansavond op zondag en de lessen waren goed. Na enkele keren vroeg de danslerares waarom ik geen wedstrijden meedanste. Ik snapte niet hoe dat kon want ik dacht dat je dan topklasse moest dansen. Maar ze zei dat het niet ging om wat je danste, maar hoe je danst, en zodoende kon je vanaf brons al meedoen. Ik zag dat met mijn huidige partner niet zo zitten, maar verder leek het me wel wat. Dat was de eerste keer zilver.

Een jaar later (sept 1998) had ik inmiddels een collega die ook weer wou gaan dansen, en hij had ook altijd bij Wiering gedanst. Ik stelde voor samen goud te doen en dat wou hij wel. Dus ik ging met hem door voor goud. Maar we hebben alleen dat jaar samen gedanst, hij wou niet verder. Dus dat was goud.

Maar Marcel, waar ik inmiddels mee danste en lesgaf, had er wel oren naar om te gaan stijldansen. Dus het volgende seizoen (september 1999) kwam Marcel mee naar Wiering en begonnen we weer braaf met zilver... Maar op 21 november deden we een wedstrijd mee en we hadden op zondag wedstrijdtraining. Ook de wedstrijden waren ingedeeld in brons, zilver, goud en debutanten, en je begint onderaan. Het had niets te maken met welke cursus je deed. Won je, dan ging je naar het volgende wedstrijdniveau. Inmiddels waren Marcel en ik samen al drie keer in Eringerfeld geweest en twee keer in Cham, dus we staken met styling ver boven beginners uit. (In totaal danste ik ook al zo'n 20 jaar) We wonnen de wedstrijden standard en latin beide met vlag en vaandel! Dus een maand later (12 december 1999) namen we deel aan de wedstrijd zilver. Ook die was geen probleem, met stip eerste plaats. Mensen vroegen ons waarom we in die wedstrijd meededen, we hoorde bij de debutanten thuis. Maar ja, dat ging nou eenmaal zo. 16 januari 2000, volgende wedstrijd, goud. Standard 1e prijs, Latin 2e! Er kwam wat meer competitie! Maar het was volgens de jury bijna gelijk. De eerste twee gingen door naar Debutanten IV, het werd nu tijd voor een startboekje. Dus die werd aangeschaft. Nu ging je door bij genoeg punten. We deden nog enkele wedstrijden mee, maar toen had ik geen zin meer. Het was leuk geweest. Na dat seizoen stopten we ook bij Wiering. Dat was de tweede keer zilver.

Hieronder onze wedstrijden met de uitslag. Elke wedstrijd telde ongeveer 20 paren.

Datum

Niveau

Standard

Latin

21 november 1999

Brons

1e

1e

12 december 1999

Zilver

1e

1e

16 januari 2000

Goud

1e

2e

13 februari 2000

Deb. IV

3e

5e

19 maart 2000

Deb. IV

2e

geen...

21 mei 2000

Deb. IV

5e

geen...

Juni 2000 Landelijke wedstrijd Deb. IV Halve finale voor Standard. Hier waren zo'n 50 paren!

In december 2001 leerde ik Stefan kennen. Hij leerde Rounddansen in de woonkamer, en Squaredansen op het zomerkamp. In december 2002 was hij gegradueerd. We dansten graag samen, maar erg weinig omdat ik lesgaf. Dus om meer samen te dansen, zijn we in september 2003 op stijldansen gegaan. Wiering was inmiddels opgehouden helaas, dus hadden we de keus Wensink of Biezeman. We gingen naar Wensink en moesten ze weer overtuigen dat we echt niet met brons hoefden te beginnen. Dat was de derde keer zilver.

De cursus na de onze ging verder op een zondag, maar dan zouden we zo vaak niet kunnen dat we vroegen of we naar een andere dag konden. Dat kon als we twee (!) cursussen oversloegen... We hadden dan alleen Paso Doble en Foxtrot niet gehad. (op de dansschool dan!) En van de rest moesten we een figuur of twee afkijken. Maar dat ging prima! Maar het begon toch te vervelen want van de standard dansen leerden we bijna niets bij, en Latin ging in rap tempo, maar ik vond de combinaties niet zo leuk. Dus de lol ging er af. We gingen wel vaak naar de dansavond op vrijdag. Maar daar was ik niet zo verrukt van de muziekkeuzes... Ik wou naar een andere dansschool, maar in september 2006 zijn we niet verder gegaan met stijldansen, want we gingen uit elkaar en dan werd het lastig. Dat was de tweede keer goud...

Misschien later weer... zilver?... *zucht*

| Terug naar Mayke's verhaal index